ముక్తి

రంగాపురంలో నివసించే రంగయ్య..తాను సంపాదించినదంతా భార్యాబిడ్దల పేర రాసేసి..ముక్తి కోసమని తీర్థయాత్రలకు బయలుదేరాడు. వెళ్తూ వెళ్తూ..దారిలో ఎక్కడైనా ఆకలి వేస్తుందేమోనని ఆహారంతో పాటు కొన్ని తినుబండారాలు కూడా తీసుకెళ్ళాడు. కొంత దూరం ప్రయాణం చేసాక అతనికి ఆకలేసి చక్రపొంగలిని బయటికి తీసాడు. కొద్దిగా తిన్నాడో లేదో, రుచికరమైన ఆ వాసనకి ఒక కుక్క చొంగలు కారుస్తూ అక్కడికి వచ్చింది. ఛీ..ఇది ఇప్పుడే రావాలా? అంటూ దాన్ని తరిమేసి మిగతాది లోపల పెట్టేసి అక్కడ్నించి బయలుదేరాడు. మరికొంత దూరం […]

రంగాపురంలో నివసించే రంగయ్య..తాను సంపాదించినదంతా భార్యాబిడ్దల పేర రాసేసి..ముక్తి కోసమని తీర్థయాత్రలకు బయలుదేరాడు. వెళ్తూ వెళ్తూ..దారిలో ఎక్కడైనా ఆకలి వేస్తుందేమోనని ఆహారంతో పాటు కొన్ని తినుబండారాలు కూడా తీసుకెళ్ళాడు. కొంత దూరం ప్రయాణం చేసాక అతనికి ఆకలేసి చక్రపొంగలిని బయటికి తీసాడు. కొద్దిగా తిన్నాడో లేదో, రుచికరమైన ఆ వాసనకి ఒక కుక్క చొంగలు కారుస్తూ అక్కడికి వచ్చింది. ఛీ..ఇది ఇప్పుడే రావాలా? అంటూ దాన్ని తరిమేసి మిగతాది లోపల పెట్టేసి అక్కడ్నించి బయలుదేరాడు.

మరికొంత దూరం వెళ్ళే సరికి..అతనికి మళ్ళీ ఆకలేసేంది. ఎక్కడైనా ఒకచోట కూర్చుని తింటే కుక్కలు వస్తున్నాయ్..ఈసారి నడుస్తూ తింటాను అంటూ చక్రపొంగలిని చేత్తో పట్టుకుని తింటూ నడవసాగాడు. అది చెట్ల పైనుండి గమనించిన పక్షులు అతని వెంటబడి పైపైనే ఎగరసాగాయి. విసుగనిపించింది రంగయ్యకు. భగవంతుడా! ప్రశాంతంగా ఆహారం తినే అవకాశమే లేదా? అని తిట్టుకుంటూ.. ఆ తినేదాన్ని లోపల పెట్టేసి ఈసారి..దారి మార్చి నడుస్తాను ఈ కుక్కల బెడద, పక్షులబెడద తప్పుతుంది హాయిగా, నిదానంగా తినవచ్చు అని మనసులో అనుకుని అందరూ నడిచే దార్లో కాకుండా వేరే దార్లో నడవసాగాడు. అలా కొంతదూరం నడిచేసరికి ఎదురుగా పొదలు తప్ప మార్గం కనపడలేదు. ఎడం వైపు, కుడివైపు చూశాడు. ఎక్కడా ముందుకు పోవటానికి దారి లేదు. దాంతో చేసేదేం లేక వెనక్కి తిరిగాడు. ఆ దారి అతన్ని తిన్నగా తన ఊరికి తీసుకెళ్ళిపోయింది.. ఆశ్చర్యపోయాడు రంగయ్య.

జరిగినదంతా తన స్నేహితుడు కృష్ణయ్యతో చెప్పుకుని ఇలా ఎందుకు జరిగిందంటావ్? అనడిగాడు. ముక్తికి నీకింకా అర్హత దొరకలేదని చెప్పకనే చెప్పి వెనక్కి తీసుకొచ్చాడు దేవుడు అన్నాడు కృష్ణయ్య. ముక్తికి నాకు అర్హత లేదా? నేనేం తప్పు చేసాను ? అని తిరిగి ప్రశ్నించాడు రంగయ్య. నీ ప్రయాణంలో నీ ఆహారం నువ్వే తినాలనుకున్నావు తప్ప ఏ ఇతర ప్రాణి ఆకలిని నువ్వు పట్టించుకోలేదు. పైగా వాటిని తిట్టావు. విసుక్కున్నావు.

నీకు ఇచ్చే గుణం లేక అలా చేసావు. మనది మనం తినటం కాదు ముక్తి. ఇతరులకు పెట్టటమే ముక్తి. అది తెలియక ముక్తి అనేది ఎక్కడో దొరుకుతుందని బయలుదేరి..ఏ ప్రాణి ఆకలినీ పట్టించుకోలేదు. అందుకే నీ దార్లన్నీ మూసుకుపోయి తిరిగి బయలుదేరిన దగ్గరకే వచ్చి చేరావు. ఇకనైనా నీకున్నదాంట్లో నలుగురికీ పంచుతూ..ఉండు. ముక్తే నిన్ను వెదుక్కుంటూ వస్తుంది. స్నేహితుని మాటల్తో జ్ఞానోదయం అయిన రంగయ్య దానధర్మాలు చేస్తూ పెళ్ళాం బిడ్దలతో హాయిగా జీవించాడు.

Comments

comments